Leo's eventuele terugkeer verboden.

Een visumaanvraag voor kort verblijf (C) was gepland voor begin september 2008.: Deze werd afgeraden door het Franse consulaat in Abidjan: gGeadopteerd zijn is geen reden voor de afgifte van een visum voor kort verblijf.

Daarop werd een aanvraag voor een visum D voor lang verblijf (D), begin oktober bij het consulaat ingediendt. Deze aanvraag werd dezelfde avond geweigerd! zonder enige formele, noch serieuzse reden werd verstrekt, enkel dat een visum D alleen aan pleegkinderen van onder de 15 jaar wordt verstrekt!

En daarna ? Stopt het leven ?

Met als gevolg dat Léo geen enkele beroep kan doen zich nu verboden bevindt van op welke vorm van elke aanvraag voor terugkeer.

En met voor welke reden?

Om de ontvangen goedheid en de humaniteit van een Franse familie te hebben aangenomen ?

Een dubbele straf die Léo èn zijn familie treft.

Is de Franse republiek een dictatuur van verdriet geworden ?

Het geval van Léo is geen uitzondering. Wij hebben reeds een twintigtal overeenkomende zaken geteld, betreffende meerderjarige buitenlandse pleegkinderen van Franse ouders die welke zijn uitgewezen en toegang wordt geweigerd aan de grens.

Het is een soort van syndroom van de "moffen" kinderen : niet hier, noch elders, en overal veracht.

En toch met gezond verstand, zoals ieder kind dat in Frankrijk is geboren, een wettelijk geadopteerd kind, moet nabij zijn pleegouders mogen wonen. Dààr is het, waar in het dagelijkse leven de geldige verbinding tussen de generaties ligt.

Waarom eigenlijk adopteren, als het is om later uit te wijzen!

Wij walgen hiervan. Dit gedrag is ontoelaatbaar!

Een adoptie moet worden behandeld in termen van een menselijk leven, niet op een kort termijn beleid gebaseerd op huidige omstandigheden of vermoedens van enkele slecht voor hun missie aangepaste, of slecht opgeleide ambtenaren.

Het is tijd om pleegkinderen en pleegouders op hun gemak en gerust in ons land kunnen leven.

Volledige details van het recht op verblijf voor geadopteerden in Frankrijk kunt u in in dit Engelstalige artikel vinden:

How worth is it to adopt, if it is to expel afterwards ?

Het collectief van de familie en de vrienden van Léo - 27 oktober 2008.

Etnische zuivering in Frankrijk ?

Doet Frankrijk aan etnische zuiveringen? De commissaris van de stad Lyon zet in de haast een geadopteerde zoon met zwarte huidskleur van een blanke Franse familie het land uit.

Op 6 november 2007, in het centrum van Lyon (Frankrijk), s’ middags bij het verlaten van een bakkerij, kreeg Mr. Leonard AMAN - CLAIR onverwachts identiteit- controle door politie.


Het is een feit dat zijn paspoort niet meer geldig is, omdat hij deze niet vernieuwd kon krijgen omdat zijn geboorteland (Ivoorkust), sinds 6 jaar in een burgeroorlog verwikkeld is. Hij werd vastgehouden door de politie tot dat ze hem in de ochtend van 17 november hebben overgeplaatst naar een uitzetcentrum.

Leonard werd van niets beschuldigd, speelt zijn zwarte huidskleur tegen hem? Hij heeft geen strafrechtelijk dossier, en wordt beschouwd als een inwoner van Lyon. Hetgeen zijn vrienden kunnen bevestigen die in Lyon leven.


Leonard is sinds een lange tijd wettelijk geadopteerd door zijn vader, een blanke Fransman. Leonard draagt ook zijn achternaam. Sinds een aantal jaren woont Leonard op zichzelf in Lyon.

Wat was de overtreding welke Léonard heeft begaan? Wat heeft geleid dat de politie tot arrestatie is overgegaan van een gewone burger? En hoe kan het dat de commissaris van de stad Lyon in zo’n haast Leonard het land heeft uitgezet?

Zijn vader, zijn tantes, zijn ooms en neven van Leonard, evenals alle zijn naaste vrienden uit Lyon: Alain, Arno, Billy, Charles, Didier, Eva, Gérard, Louiso, Lucien, Max, Patrick, Philippe, Rodolphe, Rabiha, Manuèle, Jeroen, Jonas, Willy, Joel, Medy, Abdul, Amath, Michel.

Aujourd'hui en France (Frans)